سیه چشمی به کار عشق استاد

به من درس محبت یاد می داد

مرا از یاد برد آخر ولی من

بجز او عالمی را بردم از یاد

فريدون_مشيرى

باورت بشود يا نه

روزي مي رسد

که دلت براي هيچ کس به اندازه من تنگ نخواهد شد

براي نگاه کردنم ،

خنديدنم

و حتي اذيت کردنم

براي تمام لحظاتى که در کنارم داشتي

روزي خواهد رسيد که در حسرت تکرار دوباره من خواهي بود

مي دانم روزي که نباشم هيچکس تکرار من نخواهد شد

وقتی بغض

گلویم را آنچنان می فشارد

که اشکم در می آید

یادم می آید تو نیستی ...

تو نیستی که شهر

این چنین نفس گیر شده است ...

فکرش را بکن

چند سال بنشینی با صبوری

با دعا

با اشک

با هر چه هست

به یک نفر یاد بدهی بگوید :

دوستت دارم ...

و بعد

ببینی فقط تو نیستی

که درس آن همه سال را

می شنوی ...

درس تو

به خیلی ها

پس داده شد ...